Bij de online verkoop van supplementen ben je als verkoper verplicht om allergeneninformatie duidelijk en toegankelijk te vermelden, ook als het product niet fysiek aanwezig is op het moment van aankoop. Dit vloeit voort uit de Europese Voedselinformatieverordening (EU) 1169/2011, die ook van toepassing is op verkoop op afstand. Hieronder vind je de meest gestelde vragen over allergenenwetgeving voor supplementen, met directe en praktische antwoorden.
Which allergens must be listed on supplements?
Op supplementen moeten de veertien grote allergenen verplicht worden vermeld die zijn vastgelegd in de Europese Voedselinformatieverordening. Dit zijn: gluten (tarwe, rogge, gerst, spelt), schaaldieren, eieren, vis, pinda’s, soja, melk en zuivelproducten, noten, selderij, mosterd, sesamzaad, zwaveldioxide en sulfieten, lupine en weekdieren. Elk van deze stoffen moet op het etiket worden benoemd wanneer het als ingrediënt of verwerkte hulpstof aanwezig is.
Voor supplementen in poedervorm is dit bijzonder relevant. Eiwitpoeders bevatten bijvoorbeeld vaak melkeiwitten (whey of caseïne) of soja, terwijl pre-workouts soms sporen van noten of gluten kunnen bevatten door gedeelde productielijnen. Het gaat niet alleen om opzettelijk toegevoegde allergenen, maar ook om kruisbesmetting die kan optreden tijdens de productie. In dat geval wordt een zogenaamde “may contain”-vermelding aanbevolen, al is dit formeel geen wettelijke verplichting maar een risicobeheersmaatregel.
Wat zijn de specifieke eisen voor allergenenvermelding bij online verkoop?
Bij online verkoop van supplementen geldt de verplichting dat allergeneninformatie beschikbaar moet zijn vóór de aankoop wordt afgerond en ook op het moment van levering. Concreet betekent dit dat de informatie zichtbaar moet zijn op de productpagina zelf, niet alleen in een downloadbaar document of na het klikken op een verborgen link.
De Europese regelgeving stelt dat bij verkoop op afstand de verplichte voedselinformatie beschikbaar moet zijn via het medium dat voor de verkoop op afstand wordt gebruikt. Voor webshops betekent dit in de praktijk:
- Allergeneninformatie moet zichtbaar zijn op de productpagina, bij voorkeur in de productbeschrijving of een aparte informatiesectie
- De informatie mag niet uitsluitend op de fysieke verpakking staan, omdat de consument die pas na ontvangst ziet
- Bij levering moet dezelfde informatie ook op of bij het product aanwezig zijn
- Als je verkoopt via een platform zoals bol.com of Amazon, ben jij als merkhouder verantwoordelijk voor de juistheid van de verstrekte informatie
Dit maakt online verkoop complexer dan traditionele retailverkoop: je hebt feitelijk twee momenten waarop de informatie correct en volledig aanwezig moet zijn.
Hoe moeten allergenen visueel worden weergegeven op het etiket?
Allergenen moeten op het etiket worden benadrukt ten opzichte van de overige ingrediënten, zodat ze direct opvallen. Dit kan door het gebruik van vetgedrukte letters, een afwijkende kleur, onderstreping of een combinatie daarvan. De nadruk moet consequent worden toegepast op alle vermeldingen van het allergeen in de ingrediëntenlijst.
In de praktijk ziet dit er vaak zo uit: in een ingrediëntenlijst staat “Whey melkeiwitconcentraat” waarbij “melkeiwit” vetgedrukt is. Hetzelfde geldt voor formuleringen als “bevat gluten, soya and melk” onderaan de ingrediëntenlijst of als aparte allergenendeclaratie.
Daarnaast zijn er eisen aan de leesbaarheid: de lettergrootte op verpakkingen moet minimaal 1,2 mm bedragen (gemeten aan de hand van de letter “x”). Op kleine verpakkingen met een oppervlak kleiner dan 80 cm² geldt een minimum van 0,9 mm. Voor online productpagina’s gelden geen vaste lettergrootte-eisen, maar de informatie moet duidelijk leesbaar en niet verborgen zijn.
Wat zijn de gevolgen van onjuiste of ontbrekende allergenenvermelding?
Onjuiste of ontbrekende allergenenvermelding kan leiden tot ernstige gevolgen: van boetes en productterugroepacties tot aansprakelijkheid bij allergische reacties bij consumenten. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) houdt toezicht op naleving van de allergenenwetgeving en kan bij overtredingen handhavend optreden.
De praktische risico’s zijn aanzienlijk:
- Productterugroep: Als een allergeen niet of onjuist is vermeld, kan de NVWA een terugroepactie opleggen, wat kostbaar en reputatieschadelijk is
- Boetes: Overtredingen van de voedselinformatieverordening kunnen resulteren in bestuurlijke boetes
- Liability: Als een consument een allergische reactie krijgt door onjuiste etikettering, kan de merkhouder civielrechtelijk aansprakelijk worden gesteld
- Platformverwijdering: Grote verkoopplatforms kunnen producten met onjuiste informatie verwijderen uit hun assortiment
Voor B2B-merken die supplementen verkopen onder eigen label is het risico extra groot, omdat zij als merkhouder eindverantwoordelijk zijn voor de juistheid van de productinformatie, ook als de productie door een derde partij is uitgevoerd.
Hoe verwerkt een private label leverancier allergeneninformatie correct?
Een betrouwbare private label leverancier verwerkt allergeneninformatie correct door te werken met een gedocumenteerd allergenenbeheersysteem als onderdeel van het bredere voedselveiligheidsplan. Dit omvat het in kaart brengen van allergenen in grondstoffen, het bewaken van kruisbesmettingsrisico’s in de productieomgeving en het doorgeven van volledige en nauwkeurige informatie voor gebruik op het etiket.
Concreet betekent dit dat een leverancier de volgende stappen moet doorlopen:
- Ingrediëntenanalyse: Elk ingrediënt wordt gecontroleerd op de aanwezigheid van de veertien grote allergenen, inclusief sporen via leveranciersspecificaties
- Productieomgevingsbeoordeling: Het risico op kruisbesmetting wordt vastgelegd op basis van gedeelde apparatuur of productielijnen
- Documentatie voor etikettering: De klant ontvangt een volledige allergenenverklaring die direct kan worden gebruikt voor het etiket en de online productpagina
- Actualisering bij receptuurwijzigingen: Als een grondstof of leverancier wijzigt, wordt de allergeneninformatie opnieuw beoordeeld en bijgewerkt
Een leverancier met een internationaal erkend voedselveiligheidscertificaat zoals BRCGS is verplicht om allergenenbeheer als vast onderdeel van het kwaliteitssysteem te hebben. Dit biedt merkhouders de zekerheid dat de informatie die zij ontvangen voor hun etiket correct en traceerbaar is.
Hoe MixMasters helpt met allergenenvermelding en compliance
Als private label productiepartner nemen wij allergenenbeheer serieus en verwerken wij dit structureel in elk productietraject. Voor onze klanten betekent dit dat zij niet zelf hoeven uit te zoeken welke allergenen in hun product zitten of hoe zij dit correct moeten vermelden. Wij leveren de informatie die nodig is voor een compliant etiket en online productpagina.
Wat wij concreet bieden op het gebied van voedselveiligheid en allergenenvermelding:
- Volledige allergenenverklaring per product, gebaseerd op gecontroleerde grondstoffen en productieomgeving
- BRCGS-gecertificeerde productie, waarbij allergenenbeheer een verplicht onderdeel is van ons kwaliteitssysteem
- Ondersteuning bij het opstellen van een voedselveiligheidsplan (HACCP) dat direct klaar is voor marktintroductie
- Labelondersteuning waarbij wij adviseren over de correcte weergave van allergenen conform de Europese wetgeving
- Actualisering van allergeneninformatie bij wijzigingen in receptuur of grondstoffen
Of je nu een bestaand merk bent dat op zoek is naar een betrouwbare alternatieve leverancier, of een groeiend bedrijf dat een nieuwe supplementenlijn wil lanceren: wij zorgen ervoor dat allergenenwetgeving geen obstakel wordt. Bekijk onze full range of services or get in touch to discuss how we can ensure your product is compliant and ready for the market.
Frequently Asked Questions
Moet ik als merkhouder zelf de allergeneninformatie verifiëren, ook als mijn leverancier dit al heeft gedaan?
Ja, als merkhouder ben jij eindverantwoordelijk voor de juistheid van de informatie op jouw product, ongeacht wie de productie uitvoert. Het is verstandig om de allergenenverklaring van je leverancier te bewaren als onderdeel van je eigen documentatie en deze periodiek te laten bevestigen, zeker bij receptuurwijzigingen of wisseling van grondstoffen. Een leverancier met een erkend certificaat zoals BRCGS biedt hierbij meer zekerheid, maar ontslaat jou niet van de eindverantwoordelijkheid.
Wat moet ik doen als mijn supplement geen van de veertien allergenen bevat — moet ik dat dan ook vermelden?
Er is geen wettelijke verplichting om expliciet te vermelden dat een product allergenenvrij is, maar het kan wel commercieel en communicatief waardevol zijn. Wees hierbij voorzichtig: een vermelding als ‘vrij van gluten’ of ‘lactosevrij’ is een voedingsclaim die alleen mag worden gebruikt als het product aan specifieke criteria voldoet en dit aantoonbaar is. Overleg met je leverancier of laat het product testen voordat je dergelijke claims op het etiket of de productpagina plaatst.
Hoe ga ik om met allergeneninformatie als ik mijn supplement via meerdere verkoopkanalen aanbied, zoals mijn eigen webshop én bol.com?
Per verkoopkanaal moet de allergeneninformatie correct en volledig aanwezig zijn vóór de aankoop wordt afgerond. Maak één centrale, actuele allergenenverklaring per product en zorg dat deze consequent wordt verwerkt in alle productpagina’s op elk platform. Houd er rekening mee dat platforms zoals bol.com of Amazon hun eigen contentvereisten kunnen hebben, maar dat jij als merkhouder altijd verantwoordelijk blijft voor de inhoudelijke juistheid van de verstrekte informatie.
Hoe vaak moet ik de allergeneninformatie op mijn producten herzien?
Allergeneninformatie moet worden herzien bij elke wijziging in de receptuur, bij een wisseling van grondstoffenleverancier of wanneer de productieomgeving verandert. Daarnaast is het aan te raden om jaarlijks een proactieve controle uit te voeren, ook als er geen zichtbare wijzigingen zijn geweest. Vraag je leverancier om je actief te informeren bij relevante veranderingen en leg dit vast in een schriftelijke afspraak of kwaliteitsovereenkomst.
What is the difference between a 'contains' statement and a 'may contain traces of' statement, and when should I use which one?
Een ‘bevat’-vermelding gebruik je wanneer een allergeen opzettelijk als ingrediënt of hulpstof aanwezig is in het product — dit is wettelijk verplicht. Een ‘kan sporen bevatten van’-vermelding (ook wel ‘may contain’) gebruik je wanneer er een reëel risico is op onbedoelde kruisbesmetting tijdens de productie, bijvoorbeeld via gedeelde productielijnen of apparatuur. Deze laatste vermelding is geen wettelijke verplichting, maar een risicobeheersmaatregel die consumenten met een ernstige allergie informeert en jou als merkhouder beschermt tegen aansprakelijkheid.
Gelden de Europese allergenenwetgeving ook als ik mijn supplementen exporteer naar landen buiten de EU?
De Europese Voedselinformatieverordening (EU) 1169/2011 is van toepassing op producten die binnen de EU worden verkocht, maar niet automatisch op export buiten de EU. Elk land of handelsblok heeft zijn eigen wetgeving rondom allergenenvermelding, zoals de FDA-regelgeving in de Verenigde Staten of de FSANZ-normen in Australië en Nieuw-Zeeland. Als je buiten de EU verkoopt, is het noodzakelijk om de specifieke eisen van het doelland in kaart te brengen en je etikettering daarop aan te passen.
Hoe begin ik als startend supplementenmerk met het opzetten van een correcte allergenenregistratie?
De beste startpunt is een gedetailleerde allergenenverklaring opvragen bij je productiepartner voor elk product dat je wilt lanceren. Verwerk deze informatie vervolgens in een intern productdossier dat je bijhoudt naast je etikettering en online productpagina’s. Combineer dit met een eenvoudig HACCP-plan dat de risico’s voor jouw specifieke producten in kaart brengt — een gecertificeerde productiepartner kan je hierbij begeleiden en zorgt ervoor dat je direct compliant de markt op kunt.
English 
Dutch 
German 
French